Filiaal Festival is een spetterend theaterfeest voor jong en oud

  Leesduur 5 min   |   Plaats reactie

  2016-02-22 18:25:33 22 februari 2016   |   Geschreven door:

Filiaal Festival is een spetterend theaterfeest voor jong en oud

Filiaal Festival is een spetterend theaterfeest voor jong en oud

Het is feest in Utrecht! Theatergezelschap Het Filiaal theatermakers bestaat twintig jaar. Dat wordt gevierd in de stadsschouwburg met een theaterfestival. Van 19 tot en met 23 februari zijn een drietal voorstellingen van hen te zien en ter afsluiting is er op dinsdag een driegangendiner, begeleid door een band die allerlei oude filiaalliedjes zal spelen. CLEEFT was erbij op zaterdagavond en kreeg de prachtige voorstelling 'Falling Dreams' te zien. Het Filiaal theatermakers is een Utrechts gezelschap gevestigd in de Berenkuil. De artistieke kern bestaat uit artistiek leidster Monique Corvers, objecttheatermaker en acteur Ramses Graus en componist/musicus Gábor Tarján. Al twintig jaar maken ze familievoorstellingen, wat betekent dat ze geen voorstellingen maken die exclusief voor volwassenen zijn. Ze maken theater in de breedste zin van het woord en halen hierbij alle middelen uit de kast: poppen, film, goochelen, liedjes en nog veel meer. Niet alleen in Nederland oogst Het Filiaal theatermakers veel lof (Ramses Graus won vorig jaar nog de Gouden Krekel voor meest indrukwekkende podiumprestatie voor zijn spel in 'De Grote Illusionist'), maar ook in het buitenland zijn ze regelmatig te bewonderen. Ze spelen van Moskou tot Maastricht, van New York tot Londen, en veelal ontvangen ze zeer lovende kritieken.

Drukte, drukte, drukte

Terug naar zaterdagavond. Aangekomen in de hal van de Stadsschouwburg Utrecht is het nog drukker dan op een zaterdagmiddag in de Kalverstraat. Er spelen twee voorstellingen tegelijkertijd. Naast 'Falling Dreams' speelt 'De Gelaarsde Poes', de publiekstrekker van het het Ro theater. Haastig baan ik me een weg door de mensenmassa, snel naar boven naar de kleine zaal. Druistige energie van tientallen kinderen stuitert me tegemoet en evenveel vermoeide ouders proberen dat krampachtig te kooien. Ik ben net op tijd, want de deuren gaan vrijwel gelijk open. Ik heb er zin in.

Wonderlijk filmtoneel

Hoe druk was het in de foyer, hoe snel verstilde het. Binnen een mum van tijd hebben de spelers op de vloer de kinderen en hun ouders volledig in hun greep. De voorstelling gaat, zoals de titel al doet vermoeden, over dromen en het gevoel van vallen wat kan optreden als je in slaap valt. We volgen het stormende hoofd van een twaalfjarig meisje en haar associatieve, niet-logische en toch o zo boeiende droomwereld. De vorm die ze hebben gekozen is die van een film: de vloer is de set met daarop vier camera's en allerlei attributen. De voor je ogen gecreëerde beelden op de vloer worden op de achterwand geprojecteerd. Een wonder vindt plaats. Het haast kneuterige wat zich op de vloer afspeelt levert prachtig filmische beelden op. Een enkele keer hoor ik een kind praten tegen zijn ouders, maar op een bewonderende, gefascineerde toon, alsof het niet kan wachten de ervaring te delen. Ook ik zit op het puntje van mijn stoel en de voorstelling is voorbij voor ik er erg in heb.

Voldaan naar bed

Ik blijk niet de enige die dat ervaart. We kunnen nog blijven voor een nagesprek en bijna de hele zaal blijft zitten, alsof men nog niet bereid is weer de echte wereld in te stappen. De cast wordt overladen met complimenten, en boeiende en aandoenlijke vragen van zowel ouders als kinderen wisselen elkaar af. Na een half uurtje is het afgelopen en wordt ons medegedeeld dat we onze eigen 'valfoto' tegen een spannende achtergrond kunnen maken in de foyer. Die sla ik over, maar ik ga wel glimlachend naar huis, om daarna voldaan in bed te ploffen en in een diepe slaap... Te vallen.

Volg ons ook op Facebook en Instagram

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

Weekoverzicht laatste Film- en Televisienieuws

Weekoverzicht laatste Film- en Televisienieuws