Charissa:

  Leesduur 6 min   |   Plaats reactie

  2017-10-21 08:51:54 21 oktober 2017   |   Geschreven door:

Charissa: "Je ziet aan de buitenkant niet hoe iemands leven eruit ziet"

Oktober is nationale borstkankermaand, de maand waarin Pink Ribbon aandacht voor deze ziekte vraagt.

Charissa Moorrees (27) heeft een zeldzame mutatie in het CDH1-gen. Dit houdt in dat ze 70% kans heeft om diffuse maagkanker te krijgen. Diffuus betekent dat kwaadaardige cellen zich op verschillende plekken plaatsen, waardoor het vaak niet in een vroeg stadium wordt ontdekt. Daarbij heeft ze 50% kans op lobulair borstkanker, een vorm die in de melkklier ontstaat. Charissa staat op de vooravond van twee zware operaties om dit te voorkomen. Van één ding is ze heel zeker: “Ik wil mezelf niet de kans ontzeggen om kinderen te krijgen.”

Het begin
“Ik was druk bezig met mijn studie religiewetenschappen en had net een jaar mijn passie ontdekt: paaldansen. Ik sprak veel met mijn vriendinnen af en had een leuk, druk leven. Daarnaast had ik wel veel last van maagpijn, soms lag ik daardoor zelfs huilend op bed. Volgens het ziekenhuis kwam dit door het prikkelbare darmsyndroom. Toen vorig jaar bleek dat mijn neef uitgezaaide maagkanker heeft, in combinatie met mijn tante die borstkanker heeft, moest ik me laten testen op een afwijking in het CDH1-gen. Vier weken na het onderzoek kreeg ik de uitslag per brief. Daar stond dan dikgedrukt dat ik die afwijking heb. Op die dag voelde het alsof alles werd afgepakt.”

Operaties
“Na een tijd van twijfelen, heb ik besloten om mijn maag te laten verwijderen. Tijdens de operatie, die eind oktober plaatsvindt, worden mijn darmen omgelegd om het spijsverteringskanaal weer te laten werken. Eerst geloofde ik niet dat dit de beste optie is. Ik voelde meer voor de Chinese geneeswijze, waar het lichaam als geheel wordt beschouwd. Nu is hier in Nederland weinig kennis over en is een maagverwijdering eigenlijk de enige optie. Het kan zijn dat ik al maagkanker heb, dat zien ze pas bij de operatie. Zonder die operatie wordt diffuse maagkanker pas ontdekt als het al te laat is, dan ga je dood.
Ook zal ik mijn borsten in januari laten verwijderen en reconstrueren. Lobulair borstkanker wordt namelijk met hormonen behandeld, waardoor de vruchtbaarheid met 50% afneemt. Ik heb altijd al een kinderwens gehad, dus het risico op borstkanker wil ik uitsluiten met die operatie. Gelukkig bestaat er een methode waardoor ik kinderen kan krijgen zonder het gen door te geven, via ivf met  PGD.
Ik vind het soms lastig dat ik nu single ben. Als ik een vriend had, wist ik waar ik het allemaal voor deed. Nu is het hopen dat ik iemand tegenkom. Maar ik ben niet wanhopig, hoor! Ik wil mezelf gewoon niet de kans ontnemen om kinderen met een leuke man te krijgen. Ergens is het ook wel fijn dat ik nu alleen ben. De keuzes die ik nu maak, zijn echt míjn keuzes. Zonder die kinderwens had ik kunnen zeggen: 'Ach, ik doe de operaties wel als ik 35 ben.' Maar dan is het misschien al te laat om die kinderwens waar te maken. En als ik de operaties uitstel is het ook maar wachten tot de kanker toeslaat. Nu heb ik het gevoel dat ik nog wat controle heb over mijn leven.”

Geniet
“Vlak na mijn diagnose vergeleek ik mezelf veel met anderen. Dan dacht ik: 'Haar leven is veel leuker.' Nu weet ik dat je daar niets aan hebt. Je ziet niet aan de buitenkant hoe iemands leven eruit ziet. Zelfs mijn vriendinnen weten niet hoe het écht voor mij is. Ik wil namelijk ook gewoon jong zijn en leuk doen, en niet alleen maar hier mee bezig zijn. Ik heb veel steun aan mijn familie, een deel heeft de mutatie ook. Daardoor voel ik me minder alleen. Vooral mijn moeder begrijpt me helemaal, zij laat vlak na mij ook haar maag verwijderen.
Het is afwachten wat ik aankan na de operatie, dat verschilt erg per persoon. Paaldansen moet ik waarschijnlijk opgeven. Gelukkig kan ik wel blijven dichten en schilderen, een hobby die ik weer heb opgepakt sinds de diagnose. Ik haal er plezier uit en het helpt me hiermee om te gaan. Als kind was ik ook veel met creatieve dingen bezig, maar dan word je drukker met studeren en andere zaken waaraan je moet voldoen. Je stelt dingen die je echt voor jezelf wilt doen uit. Nu denk ik: waarom en voor wie zou ik iets uitstellen? Ik doe nu dingen gewoon omdat ik er plezier uithaal, omdat ik het wíl. Dat is toch mooi? Ik merk dat ik vaak tegen mensen zeg dat ze iets meer van het leven moeten proberen te genieten. Iedere dag kun je wel iets leuks doen. Voor veel mensen is dat lastig omdat ze vast zitten in hun studie of werk. Je moet het jezelf een beetje gunnen. Ik kan je zeggen: zo’n studie stelt helemaal niks meer voor als je het nieuws krijgt dat je zo’n hoge kans op kanker hebt. Denk ook eens na over wat je doel in het leven is, wat jou gelukkig maakt. Maar laat je daarnaast ook door het leven leiden. Dat doe ik ook. Want ik weet nu meer dan ooit: het leven neemt soms onverwachte wendingen.”

Wil je een website laten maken?

Volg ons ook op Facebook en Instagram

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

De ultieme Netflix & Chill: Eten in bed

Waar heb jij zin in?