Lindsey (20) is Rechtspraak Reporter:

  Leesduur 5 min   |   Plaats reactie

  2017-10-25 08:47:12 25 oktober 2017   |   Geschreven door:

Lindsey (20) is Rechtspraak Reporter: "Laatst was ik met een mede-reporter in een TBS kliniek"

Vloggen bij de rechtbank, de gevangenis en de tbs-kliniek

Lindsey Rose Daman (20) studeert rechtsgeleerdheid aan de VU. Om de rekeningen te kunnen betalen doet ze de boekhouding en secretaressewerk in een advocatenkantoor. Daarnaast is ze sinds een jaar als @Rosevanhetrecht werkzaam als ‘rechtspraak reporter’. Met blogs en vlogs probeert ze het recht over te brengen aan jongeren tussen de 12 en de 20. En dat is nodig, denkt ze, omdat iedereen met het recht te maken heeft, maar niet iedereen zich dat beseft.

Met wat voor dingen heb je je de laatste tijd zoal bezig gehouden?
“Pas geleden heb ik een interview gedaan met een rechter die als experiment een week lang een enkelband heeft gedragen. Dat is zo’n kastje waarmee altijd precies in de gaten gehouden kan worden waar een verdachte is. Omdat hij degene is die zo’n straf oplegt, wilde hij zelf wel eens weten hoe zo’n band voelde. Verdachten zeggen wel eens: ‘M’n enkelband is zomaar afgevallen.’ Hij wilde weten of dat soort dingen echt kunnen gebeuren. Ik vond het een hele inspirerende man, het was een leuk gesprek!”

Je gaat ongeveer om de week naar een rechtszaak toe. Welke heeft het meest indruk gemaakt?
“De meest indrukwekkende zaak die ik heb gezien, ging over wat journalisten een ‘moedermoord’ noemden. Alleen die naam al... Het ging om een nogal vermogende moeder, die was vermoord door een van haar zoons. De andere broers zaten in de zaal, dus er waren heel veel emoties. Als je daar dan bij zit met je notitieblokje voel je je toch alsof je bent binnengedrongen in een familiedrama. Dat was heftig. Na die zaak moest ik echt even mijn verhaal kwijt en heb ik gelijk de camera gepakt om erover te vertellen.”

En wat is je van buiten de rechtszaal het meest bijgebleven?
“Ik ben dit jaar ook met een mede-reporter naar een tbs-kliniek geweest. Wat me vooral is bijgebleven is dat de bewakers én de patiënten normale kleding droegen. Daardoor wist je dus nooit of je naar iemand zat te kijken die de meest verschrikkelijke dingen had gedaan, of naar een medewerker. Behalve een kort praatje over het weer, heb ik ook niet echt met de patiënten gesproken. De kliniek was aan het verbouwen en daardoor was er al minder routine voor de patiënten, dus de bewaker vond het niet zo prettig als we hun verblijven in zouden gaan. We waren ook twee jonge, blonde meiden, zei hij, dus het leek hem niet zo’n goed idee.”

Niet iedereen komt denk ik zomaar aan een baantje als dit?
“Dat valt eigenlijk wel mee. Ik zag de vacature toevallig op Facebook. Je hoeft niet per se rechten te studeren. Er zijn bijvoorbeeld ook communicatiestudenten die dit doen. Het is vooral belangrijk dat je jong bent en het recht graag interessant wilt maken. Maar de selectie was wel spannend.  Toen ik binnenkwam zaten er vier mensen voor me op een rijtje: iemand van een extern social mediabedrijf, een kinderrechter, een communicatieadviseur en iemand van financiën. Het was in het Paleis van Justitie in Amsterdam. Dat was best intimiderend met al dat marmer.”

Het doel van het reporterproject is vooral om jongeren te bereiken. Waarom is dat zo belangrijk?
“De Rechtspraak heeft gemerkt dat jongeren het minst bereikt worden en dat willen ze graag veranderen. Iedereen heeft het met recht te maken, maar niet iedereen beseft zich dat. Oudere mensen volgen vaak toch meer het nieuws en zijn zich meer bewust van het recht. Ze weten dat je naar de rechter kunt stappen, bijvoorbeeld als je wordt opgelicht. Jongeren realiseren zich vaak niet dat ook zij met de rechter te maken kunnen krijgen. Als je ouders gaan scheiden bijvoorbeeld. Het leeft veel meer in iedereens leven dan de meeste mensen denken.”

We moeten wel even zeggen dat dit eigenlijk geen echt baantje is: je krijgt niet betaald. Wat krijg je dan wel voor je werk terug?
“We krijgen trainingen, bijvoorbeeld in social media en vloggen. Heel confronterend als mensen feedback gaan geven op jouw filmpjes, maar ook heel leuk. Wat ik daarnaast fijn vind, is dat ik veel contacten opdoe in het rechtenwereldje en dat ik veel zie en meemaak. Ik heb laatst een dagje meegelopen met een deurwaarder. Dat zou je normaal nooit doen. Je ontmoet mensen achter de schermen, ook in de rechtbank. Ik zou daar later graag werken of stage lopen en als je mensen kent, heb je toch een voet tussen de deur. Ik ben ook nog aan het kijken welke kant ik later op wil. Dat is ook een voordeel van dit werk: je ziet een heleboel en zo ontdek je wat je leuk vindt om te doen.”

Wil je een website laten maken?

Volg ons ook op Facebook en Instagram

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

5 dingen waar iedereen vroeger bang voor was

Waarschuwing: de bijwerkingen van dit artikel kunnen invloed hebben op je nachtrust