Zeiken op Zondag: Zwarte/Witte/Roetvegen/Stroopwafel Piet

  Leesduur 3 min   |   Plaats reactie

  2017-11-19 12:00:43 19 november 2017   |   Geschreven door:

Zeiken op Zondag: Zwarte/Witte/Roetvegen/Stroopwafel Piet

Vandaag doen we iets ontzettend moedigs, we duiken de Zwarte Pietdiscussie in. Het is weer zeiktijd!

Onze redacteur Yvo heeft een gezonde hekel aan mensen. Het is weer zondag en dus de hoogste tijd voor onze favoriete mensenhater om zijn ongenoegen te delen met diegenen die hij wél mag: jullie, de trouwe lezers. Sinds gisteren is Sinterklaas weer in het land en daarmee komt de Zwarte Pietendiscussie tot zijn hoogtepunt. Yvo doet ook mee met dit jaarlijks festijn en duikt er, zoals we van hem gewend zijn, met gestrekt been in.

Witte edellieden
‘Amsterdam heeft vandaag een primeur, er komen namelijk alleen maar Witte Pieten aan wal. Deze Pieten zijn gemodelleerd naar Spaanse edellieden uit de 16e en 17e eeuw. Het Landelijk Platform Slavernijverleden heeft hiertegen al meteen bezwaar gemaakt. Met de edellieden zouden we de Spaanse slavendrijvers verheerlijken. Hoewel ik dat een beetje vergezocht vind, ben ik teleurgesteld over het feit dat de zwarte Nederlandse gemeenschap nog steeds geen leuk feestje kan hebben. Er zit voor hen immers wéér een slavernijrandje aan. Dus vanzelfsprekend komen ze niet.’

Gele Piet?
‘De witte Nederlanders zijn óók boos, want Zwarte Piet is Zwarte Piet niet meer. Ze blijven gezellig in hun dorpjes want daar is Zwarte Piet nog wel zwart. Het belooft dus een gezellige intocht te worden in Amsterdam. De witte Nederlanders komen niet, want Witte Pieten zijn stom. De zwarte Nederlanders komen ook niet, want Witte Pieten zijn slavendrijvers. Wat we gaan zien tijdens de intocht zijn een stelletje verkleumde Chinezen langs de kade en als het meezit een paar Indianen.’

Gestrekt been nummer één
‘Ik ben een ontzettende Sinterklaasvierder, maar dit jaar is het feest voor mij voor het eerst écht verpest. Hoezeer wij als maatschappij iedereen tegemoet proberen te komen: het is blijkbaar nóóit goed. Daarom richt ik mij eerst tot de witte Nederlanders.
“Kijk eens om je heen witte Nederlander. Kijk naar je goedgevulde woonkamer, die nu al vol met kerstdecoraties staat, ook al is het pas november. Kijk naar je schattige chihuahua en naar je schattige blonde kindjes. Waarom zit je zo te zeiken over iets lulligs als Zwarte Piet? Je kinderen accepteren een Witte Piet evengoed, als jij het maar een beetje leuk brengt. Ja, dingen veranderen, Nederland verandert. Maar je bent te lui, en waarschijnlijk te dik, om van de bank af te komen en te emigreren. Accepteren kun je leren!”’

Gestrekt been nummer twee
‘Ook de zwarte Nederlander is nog steeds niet tevreden. Het feit dat ik deze zinnen met angst opschrijf, is het bewijs dat er iets goed mis is in de onderstroom van onze samenleving. Toch richt ik mij ook tot de zwarte Nederlanders.
“Het klopt dat de voorouders van Nederlanders – niet de mijne, mijn voorouders komen uit Zwitserland – de zwarte mens verschrikkelijk hebben behandeld. Maar kijk eens om je heen zwarte Nederlander. Er zijn goede scholen, ontwikkelingsmogelijkheden en het eeuwige recht om je te uiten tegen misstanden. Debatten kantelen door deze uitingen en de Pieten zijn nu wit. Dat is toch fantastisch? Heb bewondering voor de veerkrachtigheid van de samenleving, waar ook jijzelf deel van uitmaakt!”’

Racistische ruften
‘Naast het gezeik van allerlei bevolkingsgroepen, is er één ding wat mij het diepst teleurstelt tijdens de jaarlijkse Zwarte Pietendiscussie. Dat zijn de mensen waarvan ik dácht dat ze een mooi rationeel en redeneringsvermogen hadden, maar zichzelf helaas laten ontmaskeren tijdens deze discussie. Vrienden die ik hoog had zitten, bestempelen tegenwoordig mijn scheten zelfs als racistisch. Terwijl anderen het prima vinden als ik het Horst-Wessellied op een Joodse begraafplaats sta te zingen . Ja, het is diep triest. Zo, genoeg gezeurd. Ik wens jullie een fijne zondag.’

Volg ons ook op Facebook en Instagram

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

Merg & Been: Over wanneer een scharrel lachgas voor je meeneemt

Sommige verrassingen zijn gewoon ontzettend aangenaam