Zeiken op Zondag – Overgevoeligheid (2)

  Leesduur 3 min   |   Plaats reactie

  2017-10-08 13:00:14 8 oktober 2017   |   Geschreven door:

Zeiken op Zondag – Overgevoeligheid (2)

Vandaag in Zeiken op Zondag: Het tweede deel van een tweeluik over verschrikkelijk irritante overgevoeligheid

Onze redacteur Yvo heeft een gezonde hekel aan mensen. Het is weer zondag en dus de hoogste tijd voor onze favoriete mensenhater om zijn ongenoegen te delen met diegenen die hij wél mag: jullie, de trouwe lezers. Deze zondag deel twee over de overgevoeligheid van onze West-Europese samenleving.

Waar was je gebleven?
Vorige week haalde ik een NOS op 3-reeks aan. In die reeks probeerde de redactie aan te tonen dat ook dialectsprekers – naast bijvoorbeeld getinte personen – worden gediscrimineerd. Ik werd daar ontzettend pissig van. Daarom kwam ik met een persoonlijke anekdote, waarbij ik uitlegde dat dialectsprekers minstens net zo hard kunnen discrimineren.’

Oh ja, je beloofde ons een conclusie
‘Dat klopt. Mijn conclusie is dat we allemaal een beetje moeten dimmen wat betreft het racisme- en discriminatiedebat. Natuurlijk is het belangrijk dat we onze nationale geschiedenis, inclusief zwarte bladzijden, blijven onderzoeken en onderkennen. Maar dit geeft geen vrijbrief om een manier te zoeken jezelf tot een gediscrimineerde minderheidsgroep te rekenen. Want dat doen we namelijk massaal, met desastreuze gevolgen.’

Welke dan?
‘Het wordt tijd dat ik die basisschooljuf uit Amsterdam Nieuw-West er weer even bijhaal. Tijdens haar stage noemde zij haar klauterende jongetjes graag ‘aapies’. Ze werkte toen op een school in het centrum, met haast exclusief witte kinderen. Nu ze in Nieuw-West werkt, waar haast exclusief getinte kinderen in haar klas zitten, durft ze geen ‘aapies’ meer te zeggen. Ze is bang voor de ouders, bang dat men haar een racist vindt. Ze censureert zichzelf dus uit angst. Is dat een goeie ontwikkeling?’

Dat is wel een hele retorische vraag, Yvo
‘Dat is waar. Laat ik dan eens een paar oprechte vragen stellen. Waarom willen mensen zo graag publieke erkenning voor het feit dat zij zich persoonlijk beledigd of gekwetst voelen? Waarom voelt een hoofddoekdragende moslima, die bewust haar religie in de openbaarheid uitdraagt, zich beledigd als mensen naar het hoe en waarom van die religieuze uiting vragen? Waarom bieden wij als maatschappij een podium voor die particuliere gevoelens van belediging? Waarom zeggen we ‘eigen schuld, dikke bult’, als iemand met een piercing in zijn gezicht wordt afgewezen voor een baan? Waarom is het piercingvoorbeeld geen discriminatie en afwijzing om uitingen van religie wel?'

Wat bedoel je nou?
'Laat ik het zo zeggen: als we racisme en discriminatie écht willen uitbannen, bestaan er geen rassen en geen uiterlijke verschillen meer. Hoofddoek, piercings of tatoeages: iedereen mag bij de gemeentebalie werken. Homo, Moslim of sadomasochist: iedereen mag op die gereformeerde basisschool werken. En voor de mensen die zich nog steeds verongelijkt voelen vanwege wat dan ook, zou ik graag nog één verhaal willen vertellen. Misschien biedt het troost. Maar mocht dit niet zo zijn, dan ben je echt een enorme lul.'

Vertel...
'Een goede kennis van mij, Ellen, is nu een jaar of twee weduwe van haar vrouw – inderdaad, super progressief! Door haar leeftijd blikt ze regelmatig terug op haar leven. Bijvoorbeeld op het feit dat ze zonder ouders is opgegroeid. Die zijn vergast in Auschwitz toen Ellen twee was. Onlangs zei ze tegen mij: “Soms vraag ik me af of ik boos zou moeten zijn. Dat er mensen zijn die mij dit verschrikkelijke onrecht hebben aangedaan. Maar wat heb ik daaraan? Het maakt me alleen maar ongelukkig. Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat dit alleen maar verspilling van je energie is. Je leeft nu!” En zo is het maar net. Zo, genoeg gezeurd. Ik wens jullie een fijne zondag.'

 

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

Deze films moet je zeker FF checken in oktober

Ga je voor een bizarre muziekdocu of voor een romcom zonder zoetsappig randje?