Weer een verhaal over een twijfelende bijna ex-student

  Leesduur 3 min   |   Plaats reactie

  2017-10-11 17:21:18 11 oktober 2017   |   Geschreven door:

Weer een verhaal over een twijfelende bijna ex-student

Heb jij je al verdiept in de wereld der uitkeringen?

Het einde van mijn studie journalistiek komt in zicht. Een zeer dubieuze situatie.



Enerzijds vind ik het wel mooi geweest. Het is mijn vijfde jaar en ik krijg niet eens studiefinanciering meer. Anderzijds kan ik wel janken: ik heb er nog weinig trek in om elke dag braaf om negen uur op kantoor te moeten komen opdraven.  Maar de echte reden waardoor ik tegen het einde opzie, is omdat ik nog niet weet wat ik daarna wil.

Laatst stelde mijn oom de onvermijdelijke vraag: “Wat wil je nu eigenlijk na je studie?” Ik antwoordde uitgebreid. “Laten we eens samen de opties doornemen. De journalistieke markt is lastig. Degenen die het wel redden, weten erg goed wat ze willen en zoeken een niche op. Ik kom niet heel veel verder dan schrijven. Dat is behoorlijk vaag. De kans dat ik aan de bak kom is dan ook niet erg groot. Gelukkig heb ik me al verdiept in de wereld der uitkeringen. Door het nadenken over mijn toekomst heb ik last van veel overmatige stress en hoofdpijn, wat me al deels arbeidsongeschikt maakt. Mocht het UWV het daar niet mee eens zijn, lijkt een WW-uitkering me ook wel passen. Het slechte nieuws: je moet gewerkt hebben om in aanmerking te komen. Het goede nieuws: bijbaantjes vanaf vijf uur per week tellen al mee. Dat moet dus lukken.”

“Maar wees gerust, ik heb nog een back-up plan. Huismoeder worden lijkt me ook wel chill. Heb ik meteen wat te doen want thuis zitten met en uitkering is ook zo saai. En kan ik mooi alle kennis kwijt die ik heb opgedaan in de twee maanden dat ik het op de Pabo heb volgehouden. Financieel is het ook best haalbaar. Vroeger bracht de man ook gewoon het brood op de plank, toch? Met de kindertoeslagen erbij is dat best te overzien. Ja, ik zal wat minder moeten uitgeven. Dan ga ik komende jaren wel naar de camping op Terschelling in plaats van een meditatietreatment in Thailand. Maakt voor de kinderen toch niet uit.”

Oom Joop was stil. Heerlijk. Wanneer ik simpelweg zeg dat ik het niet precies weet, volgt er namelijk altijd commentaar. Niet precies weten wat je wilt is namelijk niet erg geaccepteerd in de #lifegoals-maatschappij. En als je dan even op dat punt staat moet je minimaal drie cursussen volgen en zes studiegerelateerde bijbanen nemen, om spoedig uit het donkere dal te komen. Ga toch weg. Ik zal me richting mijn afstuderen heus wel oriënteren op de concrete opties en ergens uitkomen. Maar laat dat “ergens” alsjeblieft nog even vaag blijven.

O ja, was drugs dealen nog een optie?

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

Cursus ‘Master de Spits’ (Deel 1)

Vijf survivaltips voor in de spits