Merg & Been: Over het bijzonder opwindende Vlaamse accent

  Leesduur 3 min   |   Plaats reactie

  2017-10-09 14:30:20 9 oktober 2017   |   Geschreven door:

Merg & Been: Over het bijzonder opwindende Vlaamse accent

Een Vlaming hoeft maar voor te lezen uit de krant, of Merg glijdt van haar stoel

De dames Merg & Been zijn beste vriendinnen met een wild single leven. Elke maandag geven ze om de beurt hun ongezouten mening over mannen, seks, daten en alles wat daar bij komt kijken. Deze week geilt Merg ongegeneerd op Vlaamse accenten.

Tinder

Er zijn uitzonderingen, maar over het algemeen kun je me wegdragen als iemand met een accent praat. Een accent heeft vaak iets aandoenlijks, iets exotisch en iets ontzettend charmants. Nu heb ik het dus niet over het accent van Mark Rutte wanneer hij Engels spreekt, of van Britt Dekker. Meer over dat van Koningin Máx, Arabieren uit Brabant en Simon Frasier uit As the World Turns. Maar er is één bevolkingsgroep die regelrecht  de kroon spant wanneer het om opwindende accenten gaat…



En dat zijn de Belgen uit Vlaanderen. De fetisj begon toen ik als kind op all inclusive vakantie was naar Turkije en een Vlaamse reisleidster het bij een waterpark had over diverse “schuif-af’s” in plaats van over gewone glijbanen. Vele jaren later was ik een paar maanden zelfstandig op reis en daar deed ik weinig anders dan me volproppen met eten en alcohol. Zo ook mijn Vlaamse reisgenootje, maar in plaats van dat ze zei: “Mijn spijkerbroek zit godverdomme veel te strak sinds ik hier alleen maar 4 cheese pizza’s en softijs zit weg te hakken”, zong ze bijna: “Het is echt nie plezant, ik geraak gewoon niet meer in mijn jeans.” Het is leven is niet eerlijk. Zelfs met vijftien jaar etiquette les zou zoiets delicaats niet op een natuurlijke manier mijn strot uitkomen.  

Schoon kleedje
Ook ordinaire versiertrucs klinken in het Vlaams ineens alsof Enrique Iglesias je zonder shirt met een roos tussen zijn tanden een serenade brengt. Zo raakte ik tijdens het stappen eens aan de praat met een jongen uit Gent die in een band speelde en soepel in de heupen was. Score. Toen hij begon met: “Wat hedde gij een schoon kleedje aan!”, dacht ik eerst dat ik een blinkende poetsdoek met viooltjeslucht over mijn schouder had hangen die ik was vergeten in de kast te leggen tijdens het opvouwen van de was. Daarna realiseerde ik me wat hij echt bedoelde en dacht ik: Malloot, dat heet een mooie júrk, géén schoon kleedje. Nog even en ik maak van jou een schoon kleedje. Maar ja, dat Vlaams hè. Dus ik giechelde wat en stamelde: “Oh, dankje!”, terwijl mijn knieën week werden.  

Hoe kom ik in u terecht?
“Dus, wa zijn uw favoriete Hollandse steden?”, vroeg hij een paar drankjes later geïnteresseerd (dacht ik). “Amsterdam, Den Haag en Utrecht”, antwoordde ik nietsvermoedend. “Ach zo. En hoe kom ik in u terecht?”, zei hij terwijl hij me aankeek met een grijs die boekdelen sprak. 

Normaal gesproken zou ik mijn ogen op een Exorcist-achtige manier wegrollen door deze ontzettend slechte versierpoezië, mij kordaat omdraaien en knarsetandend weglopen, maar ja, dat Vlaams hè. Dus ik bloosde als een bakvis en stamelde iets onverstaanbaars. 

“Ik heb zin om u langzaam binnen te treden”, klonk het weer wat drankjes later. Goh, dat was wel even wat anders dan “Ik heb zin om je keihard te neuken”, of iets in die geest.

Ja, dat Vlaams.

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

Eten we in de toekomst allemaal insecten?

Yes, we eten weer larven vanavond!