Dagboek van een carnavalsganger:

  Leesduur 2 min   |   Plaats reactie

  2018-02-13 11:40:12 13 february 2018   |   Geschreven door:

Dagboek van een carnavalsganger: "Inmiddels zit ik stevig vastgeplakt tussen Doornroosje en een kip"

Wat gebeurt er toch allemaal daar in het verre zuiden?

Geboren en getogen in een klein dorpje in Zuid-Holland en woonachtig in Utrecht, heb ik zelf nooit echt veel met carnaval gehad. However, naarmate deze wilde tijd van het jaar naderde merkte ik dat een groot gedeelte van mijn vrienden toch wel erg enthousiast werden. Mijn nieuwgierigheid was gewekt en een uitnodiging om in het verre Zuiden te komen carnavallen kon ik dus ook niet afslaan. Zo komt het dat ik op de vroege zondagochtend in Utrecht op de trein stap richting het hopelijk zonnige zuiden. Eindbestemming: Maastricht. 

10:44
Na een sprintje langs de Kiosk voor een extra sterke cappuccino stap ik op de trein voor de verre tocht (twéé uur!) naar Mestreech. Het is al verdacht druk en hier en daar spot ik al een verdwaalde engel/koe/middeleeuwer.

11:59
Kan carnaval volgend jaar gewoon lekker in Utrecht gevierd worden? Wat een roteind. Rond Den Bosch werd het echt druk met carnavalsgangers en inmiddels zit ik stevig vastgeplakt tussen Doornroosje en een kip.

13:42
Onder het genot van een biertje en een bord zoervleisj maken we ons klaar. Het is veel make-up, schmink, pruiken en vooral lagen kleding. In Maastricht wordt carnaval vooral buiten gevierd, dus moet je goed aangekleed zijn.

14:30
Slechts een halfuur later dan gepland komen we bij de pre-party aan. Ik kijk m’n ogen uit. Peaky Blinders, Dikkertje Dap, Boef, kapitein, knuffelbeer… Alles is aanwezig. Waar ik mij over verbaas is de ongelofelijke moeite die sommige mensen in hun outfits hebben gestoken. Er zijn uiteraard ook mensen die gewoon een onesie hebben aangetrokken, maar sommigen hebben er enorm veel tijd aan besteed en dat is te zien! Zelfs de oudere generatie neemt dit zo te zien bloedserieus.

16:17
Langzaamaan bewegen we ons richting de stad. Onderweg wandelen we langs de optocht, maar we hebben geen tijd om te blijven kijken. Vrijthof wacht! Ik ben blij om te merken dat ik er helemaal tussen pas met mijn blonde pruik en bontjas (nep, uiteraard. Don’t worry, ideaalstrijders). Een jongen vertelde me dat ik er zowaar Limburgs uit zag. Ik ben zo trots als een kleuter die z'n eerste tandje is verloren.

17:44
WAT IS DIT. Het is helemaal niet erg dat we de optocht gemist hebben want heel het centrum van Maastricht is één grote optocht voor mij. De lichtjes, muziek, outfits, gezelligheid. Het voelt alsof ik in een sprookje rondloop en zwaar aan de drugs zit. Wat een sfeer. Maar wat bizar ook dit. Ik begin een klein beetje te begrijpen waarom mensen vinden dat carnaval een nationale feestdag moet worden.

18:31
Inmiddels is het donker en sneeuwt het. Ik ril van de kou en kijk om me heen of meer mensen hier last van hebben. Ik zie rode neuzen, trillende handen en klapperende tanden. What the fuck doen we hier met z’n allen buiten?? Ik vraag het aan een Limburger en hij schiet in de lach. ‘Geen idee sjat, het is echt belachelijk’. Ik haal m’n schouders op, trek m’n handschoenen weer aan en gooi mezelf weer in de hossende menigte.

20:12
Bier en andere alcoholische versnaperingen voeren de boventoon en op het Vrijthof vieren jong en oud gezamenlijk Vastelaovend. ROETEWISSER!

22:07
Zo later op de avond verandert het publiek een beetje. De meeste gezinnen zitten weer lekker thuis op de bank, dus nu is de stad van ons. Inmiddels heb ik met half Maastricht een praatje gemaakt en ik word vrolijk van het gemak waarmee iedereen met elkaar praat. Die schuchtere, stijve Nederlandse houding lijkt iets uit een ver verleden en de Limburgse gezelligheid voelt als een warm bad.

23:19
Bier - dansen - praatje maken - bier - rondje lopen - plaspauze - dansen - bier - klagen over de kou - kostuums bewonderen - bier.

0:45
Na een lange dag en mooie avond taaien we af. We moeten nog twee dagen en het begon wel écht koud te worden.

Al met al snap ik waarom mensen hier zo laaiend enthousiast van worden. Volgend jaar zet ik hem alvast in mijn agenda en ik nodig jou uit om hetzelfde te doen! Give it a go! Alaaf!

Volg ons ook op Facebook en Instagram

Wat vind je van dit artikel?


Dit artikel al FF gecheckt?

Zo voel jij je vandaag niet zielig en alleen

Het is gewoon woensdag. Het is gewóón woensdag.